Loud - Juridisch Advies & Mediation
21-07-2025 | Algemeen
Lees meer
Een werknemer slaat zijn werkgever met een vlakke hand rechtstreeks in het gezicht. Dit gebeurde nadat de werkgever op de parkeerplaats op de werknemer stond te wachten om zijn arbeidsovereenkomst te overhandigen. De werknemer weigerde het contract aan te nemen en liet het zelfs op de grond vallen, terwijl hij zich respectloos en intimiderend gedroeg. Vervolgens haalde hij zijn hand uit. De werknemer werd op staande voet ontslagen, omdat dit in strijd was met de gedragsregels van werkgever. De werknemer is het hier niet mee eens en stapt naar de kantonrechter.
Een werknemer kan op staande voet worden ontslagen als er een dringende reden aanwezig is. Een dringende reden is aanwezig als zodanige daden, eigenschappen of gedragingen van de werknemer tot het gevolg hebben dat van de werkgever in alle redelijkheid niet kan worden verwacht dat de arbeidsovereenkomst wordt voortgezet. Geweld tegen een werkgever kan zeker een dringende reden vormen. Zo wordt in de wet ook als voorbeeld van een dringende reden gegeven: mishandeling van de werkgever of zijn werknemers.
De werknemer in deze uitspraak blijft ontkennen dat hij de werkgever heeft geslagen. In zijn beleving heeft hij zijn werkgever niet aangeraakt of geslagen. Een getuige (een collega) verklaart echter dat de werknemer zijn werkgever ‘op de wang, gewoon poef in zijn gezicht’ heeft geslagen. Hierdoor komt volgens de rechter vast te staan dat het is gebeurt en dat sprake is van een geldig gegeven ontslag op staande voet.
Meer doekjes windt de kantonrechter er niet omheen.
Wat als het geweld plaatsvindt tussen twee werknemers, mag een werknemer dan uit zelfverdediging terugslaan? En is de zelfverdediging dan voldoende voor ontslag op staande voet? Deze vragen speelde zich af in een uitspraak met een werknemer van Ikea. De rechter stelde in deze zaak voorop dat geweld tussen collega’s onacceptabel gedrag is op de werkvloer. Hierbij wordt meegewogen dat Ikea in de gedragscode heeft benadrukt dat werknemers op een respectvolle wijze met elkaar moeten omgaan.
De werknemer stelde dat zij uit zelfverdediging heeft gehandeld. De kantonrechter is het hier niet mee eens, want nergens is uit gebleken dat zij tijdens de hevige woordenwisseling afstand heeft genomen van de escalerende situatie. De werknemer had bijvoorbeeld een leidinggevende kunnen inschakelen. De werknemer was zelfs degene die een duw gaf aan haar collega, terwijl niet is gebleken dat er geen andere uitweg was dan het geven van die duw. Het maakt verder niet uit wie de eerste klap heeft uitgedeeld; de werkneemster had weg moeten lopen in plaats van deel te nemen aan het gevecht. Het ontslag op staande voet is daarom terecht gegeven.
Hoewel in beide uitspraken door de rechters nauwelijks aandacht wordt besteed aan de gedragsregels, kan wel gesteld worden dat deze een rol spelen. Het is daarom verstandig om in personeelsreglement gedragsregels op te nemen en de gevolgen als hieraan niet wordt gehouden. Dit kan het makkelijker maken om een sanctie op te leggen. Geweld hoeft namelijk niet geaccepteerd te worden.
Bron:
Rb. Gelderland 2 juli 2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:5292
Rb. Rotterdam 28 oktober 2020, ECLI:NL:RBROT:2020:9804
Algemeen